وای بر کسانی که دوست دارند فاحشه ای شيوع پيدا كند

اي محمد! در باره برادرت، گوش و چشم خويش را باور مكن و اگر پنجاه نفر براي تو قسم ياد كردند و حرفي به تو زدند، پس سخن دوستت را باور كن، اما سخن آنان را باور نكن

«اِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ (آیه 19 سوره نور)»

[كساني كه دوست دارند كه زشتكاري در ميان آنان كه ايمان آورده‏اند شيوع پيدا كند، براي آنان در دنيا و آخرت عذابي پر درد خواهد بود و خدا(ست كه) مي‏داند و شما نمي‏دانيد]

1) امام صادق عليه السلام فرمود: كسي كه در باره مؤمني آن چه را چشمانش ديده و گوش­هايش شنيده به زبان رانَد، پس او از جمله كساني است كه خداوند عزّ وجل در باره آنان فرموده است: «اِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ».#1#

2) محمّد بن فُضَيل، از امام رضا عليه السلام روايت كرده كه به ايشان عرض كردم: در باره يكي از دوستانم به من مطلبي رسيده كه آن را زشت مي دانم از او در آن باره سئوال كنم و آن را منكر مي شود در حالي كه از افرادي مطمئن در باره او به من خبر رسيده است. آن امام عليه السلام فرمود: اي محمد! در باره برادرت، گوش و چشم خويش را باور مكن و اگر پنجاه نفر براي تو قسم ياد كردند و حرفي به تو زدند، پس سخن دوستت را باور كن، اما سخن آنان را باور نكن و چيزي را كه باعث رسوايي او شود و آبروي او را ببرد، ترويج مكن؛ چرا كه در اين صورت از آن دسته افراد خواهي بود كه خداوند در قرآن در باره آنان مي فرمايد: «اِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ».#2#

3) امام باقر عليه السلام فرمود: مؤمن بايد هفتاد گناه كبيره برادر مؤمنش را بپوشاند.#3#

4) امام باقر عليه السلام فرمود: در كتاب علي عليه السلام ديديم كه رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم بر منبر فرمود: سوگند به خدايي كه جز او خدايي نيست، هرگز به مؤمني خير دنيا و آخرت داده نشده، مگر اين كه نسبت به خداوند عزّ وجل خوش گمان بوده و از غيبت كردن مؤمني دست كشيده باشد؛ و به خدايي كه جز او خدايي نيست سوگند كه او مؤمني را بعد از توبه و طلب مغفرت عذاب نمي كند، مگر آن كه نسبت به خداوند عزّ و جل بد گمان بوده و در پي مؤمني غيبت كرده است.

امام صادق عليه السلام فرمود: هر كسي در باره مؤمني آن چه را چشمانش ديده و گوش­هايش شنيده، بيان كند، از جمله كساني است كه خداوند عزّ و جل در مورد آنها فرموده است: «اِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ». #4# 

1 - كافي، ج 2، ص 266، ح 2
2 - كافي، ج 8، ص 147، ح 125
3 - كافي، ج 2، ص 165، ح 8
4 - اختصاص، ص 227

برگرفته از کانال داستان های آموزنده