همراه با اذيّت نباشد
و به نيازمند زخم زبان نزند. متأسّفانه برخى از مردم هنگام انفاق خطاب به نيازمند اين جملات را مى گويند:
«اين را بگير و ديگر اينجا پيدايت نشود!»، «چرا هر روز مزاحم من مى شوى!»، «مگر تو چند شكم دارى كه اين
قدر تقاضاى كمك مى كنى!» اين جملات كه باعث اذيّت و آزار نيازمند مى شود انفاق را باطل مى كند، لذا بايد
ترك گردد. انفاق كننده حق ندارد در مقابل كمك مختصرى كه مى كند آبروى نيازمند را بريزد.
قرآن مجيد در مورد نحوه برخورد با نيازمند و پرهيز از انفاق همراه با اذيّت و آزار، مى فرمايد: «(قَوْلٌ مَّعْرُوفٌ
وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّنْ صَدَقَة يَتْبَعُهَا أَذىً وَاللهُ غَنِىٌّ حَلِيمٌ); گفتار پسنديده (در برابر نيازمندان)، و عفو (و گذشت از
تندخويى آنها) از صدقه اى كه آزارى به دنبال آن باشد بهتر است; و خداوند بى نياز و داراى حلم است».(1)
طبق اين آيه شريفه اگر فقيرى از شما تقاضاى كمك كند، و شما بگوييد: «خيلى معذرت مى خواهم، شرمنده
ام كه امروز نمى توانم كمكى كنم، مرا خواهيد بخشيد». اين كار بهتر است از اين كه يك بسته اسكناس به او
بدهيد و بگوييد: «ديگر اينجا پيدايت نشود».
قرآن مجيد آن عذرخواهى (قولٌ معروفٌ) را، از اين انفاق همراه با ايذا و اذيّت بهتر مى داند. چون هر چند نياز
نيازمند با عذرخواهى برطرف نمى شود، ولى آبرويش حفظ مى گردد، و حفظ آبروى مسلمان بسيار مهم است.
سرّ اين كه غيبت كردن اين قدر زشت و منفور است، آن است كه آبروى شخص غيبت شونده در معرض خطر
قرار مى گيرد. و حفظ آبرو براى بعضى از مردم از حفظ جان مهمتر است. حاضر است بميرد ولى آبرويش حفظ شود.
1. سوره بقره، آيه 262.
اين وبلاگ به فضل وياري خدا در راستاي جنگ نرم راه اندازي شده است وبيشتر مطالب آن در خصوص قرآن ؛ مسائل اعتفادي ؛ مذهبي وتربيتي مي باشد