خداوند متعال در آيه 195 سوره بقره مى فرمايد:«(وَأَنفِقُوا فِى سَبِيلِ اللهِ وَلاَ تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَأَحْسِنُوا

إِنَّ اللهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ); و در راه خدا انفاق كنيد; و (با ترك انفاق) خود را به دست خود، به هلاكت نيفكنيد، و

نيكى كنيد كه خداوند، نيكوكاران را دوست مى دارد».بعضى خيال مى كنند اين دو دستور (انفاق كردن و خود را

به هلاكت نينداختن) دو دستور جداگانه است و ارتباطى با يكديگر ندارد; ولى بزرگان از مفسّران گفته اند كه اين

دو با هم ارتباط دارد، زيرا تهلكه ثمره ترك انفاق است.توضيح اين كه: هنگامى كه سنّت انفاق و كمك به

نيازمندان در جامعه كمرنگ و يا ترك شود، فاصله طبقاتى زياد مى گردد، يعنى روز به روز بر ثروت ثروتمندان و فقر

نيازمندان افزوده مى شود، و اين فاصله به جايى مى رسد كه نتيجه آن ناهنجاريها و شورشهاى اجتماعى مى

شود، و در شورشها عدّه اى از ثروتمندان جان خود را از دست مى دهند. بنابراين ترك انفاق توسّط ثروتمندان

ممكن است منتهى به هلاكت آنها شود، و لذا براى رهايى از هلاكت لازم است انفاق كنند.